Qəribədir. Bəzən bir çox xarici dövlətlərdən olan adamlar bizi yerli –yersiz, haqlı – haqsız millətçilikdə günahlandırır. Bizə çox vaxt kosmopolit olmağı tövsiyə edirlər, Özləri isə, bunun tamamilə əksini nümayiş etdirirlər. İndi dünyanın inkişaf etmiş, demokratik sayılan ölkələrinin çoxunda insanlar milliyyət məsələsinə çox ciddi yanaşırlar. Hətta, öz milliyyətini yüksək səviyyədə təqdim etmək, onu, necə deyərlər, qədir-qiymətə mindirmək indi dəb halını almaqdadır. Dünyanın bir çox ölkələrinə səfər etmişəm. İnsanların bir –biri ilə tanış olarkən, özlərini təqdim edərkən, öz milliyyətlərini də söylədiklərinin şahidi olmuşam. Bu hərəkət həm qəbul edilmiş etiket qaydalarına daxildir, həm də həmsöhbətlərin öz millətlərini, milliyyətlərini tanıtmaq, təbliğ etmək vasitəsidir.

Demək istəyirəm ki, başqaları kimi biz də əslində öz milliyyətimizi, millətimizi sevməli və qiymətləndirməliyik. Mənsub olduğumuz millətin adını uca tutmalı, onun şəninə nöqsan gətirməməliyik. Eyni zamanda millətimizi, milliyyətimizi, xalqimızı, mədəniyyətimizi, Vətənimizi ustalıqla, peşəkarlıqla təbliğ etməyi də bacarmalıyıq. Bunun üçün əlimizə düşmüş hər fürsətdən mədəni şəkildə yararlanmalıyıq…

Öz millətini necə sevməyin, onu necə səmimiyyətlə və təmənnasız təbliğ etməyin, tanıtdırmağın bir nümunəsi barədə oxuculara danışmaq istəyirəm.

      On üç ил яв­вял - 1996-cы илин ав­гусt айын­да Авсtри­йа­йа ин­сан щц­гуг­ла­ры кур­су­на эеt­mиш­диm. Би­зя mц­ща­зи­ря оху­йан­лар ара­сын­да да­хи­ли аля­mи­ня бя­ляд ол­mа­ды­ьы­mыз, ла­кин за­щи­рян эю­зял олан бир га­дын да вар иди. О, би­зя цч, йа беш эцн­дя щяр эцн 2 дярс mц­ща­зи­ря оху­дуг­дан сон­ра вах­tы гур­tар­ды вя юз йе­ри­ня га­йыt­маг цчцн щазырлашмаьа башлады. Нюв­бя­tи баш­га "mц­ял­ли­m”ин mц­ща­зи­ря вах­tы щя­mин га­дын би­зиm ау­ди­tо­ри­йа­йа эял­ди. Mц­ща­зи­ря­чи­дян цзр ис­tя­йиб би­зиm­ля ви­да­лаш­mа­ьа эял­ди­йи­ни бил­дир­ди. Ви­да ниt­гин­дя би­зиm­ля tа­ныш­лыг­дан, би­зя ня ися де­йя бил­mяк иm­ка­нын­дан mяm­нун ол­ду­ьу­ну сюй­ля­ди вя бу­ну едя бил­ди­йи­ня эю­ря юзц­нц хош­бяхt ще­саб еt­ди­йи­ни бил­дир­ди. Сон­да ися чох cид­ди бир шей сюй­ля­mяк ис­tя­ди­йи­ни бил­дир­ди вя бу сюз­ля­ри­ни щеч вахt унуt­mа­mа­ьы­mы­зы ха­щиш еt­ди:

- Ола би­ляр ки, би­зя бун­дан сон­ра да, щар­да­са эю­рцш­mяк гис­mяt ол­ду. Ола да бил­син ки, бун­дан сон­ра биз бир да­ща щеч вахt эю­рцш­mя­йяк, расtлаш­mа­йаг. Йя­гин си­зин як­ся­рий­йя­tи­низ еля би­лир­си­низ ки, mян ин­эи­ли­сяm. Яс­лин­дя ися бу бе­ля де­йил. Яс­лин­дя mян ир­лан­ди­йа­лы­йаm. Яэяр сиз­ляр­дян киm­ся щя­йа­tын­да ин­ди­йя­дяк ир­лан­ди­йа­лы иля эю­рцш­mя­йиб­ся, "Ир­лан­ди­йа­лы не­cя олур?" - су­а­лы­на cа­ваб вер­mяк­дя чя­tин­лик чя­кир­ся, ха­щиш еди­ряm, mя­ня диг­гяt­ля ба­хын. Ир­лан­ди­йа­лы mя­няm, ир­лан­ди­йа­лы mя­ниm ки­mи олур. Ха­щиш еди­ряm, mя­ни йад­да сах­ла­йын - бун­дан сон­ра да "Ир­лан­ди­йа­лы не­cя олур?" - су­а­лы иля расtлаш­са­ныз, mя­ни ха­tыр­ла­йын. Ир­лан­ди­йа­лы бах бе­ля олур. Mя­ниm­tяк. Сиз­дян бир ха­щи­шиm дя вар. Яэяр бу бир не­чя эцн­дя mян­дя ня ися бир пис шей эюр­дц­нцз­ся, ня­ся хо­шу­ну­за эял­mя­ди­ся, ону mя­ниm цн­ва­ны­mа йа­зын. О пис шей mя­ниm юзц­mцн­дцр. Mя­ня, mя­ниm юзц­mя mях­сус­дур. О, mя­ниm mил­ля­tи­mя аид де­йил, ир­лан­ди­йа­лы­йа хас де­йил. Йох, яэяр mян­дя, mя­ниm дав­ра­ны­шыm­да, ха­сий­йя­tиm­дя, tябияtимдя ня­ся бир йах­шы шей эюр­дц­нцз­ся, ня­ся хо­шу­ну­за эял­ди­ся, ня­ся йах­шы бир шей mц­ша­щи­дя еt­ди­низ­ся, би­лин ки, о, mя­ниm mил­ля­tи­mин­дир, mя­ниm mил­ля­tи­mя mях­сус­дур, ир­лан­дийа­лы­йа mях­сус­дур. Бах, о йах­шы шей­ля­рин ща­mы­сы ир­лан­ди­йа­лы­нын­дыр, mя­ниm mил­ля­tи­mин­дир.

Дин­ля­йи­cи­ляр шок ичин­дяй­ди. Ща­mы она щей­ран­лыг­ла ба­хыр, ону бю­йцк mяm­ну­ний­йяt вя ся­mи­mи tя­бяс­сцm­ля дин­ля­йир­ди. О, сюз­ля­ри­ни би­tи­рян­дя юзцm­дян асы­лы ол­mа­йа­раг дин­ля­йи­cи­ля­рин цзц­ня бах­дыm. Ща­mы­нын эю­зц йа­шар­mыш­ды. Mян дя mц­tя­яс­сир ол­mуш­дуm. О, бир-бир ща­mы­mы­зы баь­ры­на ба­сыб ай­рыл­ды. Ау­ди­tо­ри­йа ко­mан­да алыб­mыш ки­mи бир­дян айа­ьа галхды, ща­mы бир­лик­дя ону щя­йяt­дя эюз­ля­йян ав­tо­mо­би­ля гя­дяр юtцр­дц.

...Вя mян ону ин­ди­йя­дяк унуt­mа­mы­шаm, юm­рцн­дя илк дя­фя ир­лан­ди­йа­лы эю­рян бир адаm ки­mи, ир­лан­ди­йа­лы­нын mящз еля ол­ду­ьу­на яmи­няm.

      ... Və ona da əminəm ki, həmin xanıma öz milləti barədə o cür atəşli danışmağı heç kim tapşırmamışdı... Onu heç kim məcbur etməmişdi və o, bu barədə heç kimə hesabat verməyəcəkdi.

      ... Və məncə buna görə o, heç hardan, heç kimdən maaş da almırdı...

Biz millətimizi sevməliyik. Hərarətlə, qızğın, lakin “ağıllı” bir məhəbbətlə. Biz millətimizi təbliğ etməliyik, bütün dünyada təbliğ etməli, tanıtmalıyıq. Ancaq, ağılla, tədbirlə, səmimiyyətlə, ustalıqla, xeyirxahlıqla, peşəkarcasına....

      Hər hansı bir adam dünya vətəndaşı olsa da, hamı tərəfindən tanınıb sevilsə də, yenə də onun bir milliyyəti var.

      Eləcə də bizim...

     Və biz də özümüzü daim millətimizə borclu hesab edirik, etməliyik.

Şəxsən mən ictimai nəqliyyatda, ictimai yerlərdə, dükan- bazarda, xeyirdə- şərdə, müxtəlif söhbətlərdə “ Bizim millətimiz millət deyil.”, “ Bizim millət çox pis millətdir.” ( yazılması mümkün olmayan daha ağır sözlər də eşidirəm ) kimi ifadələrdən təngə gəlmişəm. Hansısa özünün şəxsiyyəti, ləyaqəti qara qəpiklə ölçülənin birisi camaat içində başlayır milləti söyüb, yamanlamağa. Adicə sürücünün qabalığına etiraz etməyə cəsarəti çatmayanın birisi millətin kölgəsiniqılınclamaqla özünü qəhrəman kimi göstərmək istəyir. Bu həddən çox iyrənc bir səhnədir. Yəqin oxucular bunu təsəvvür edir. Çünki, belə şeyləri hamı eşidir,hamı görür. Ən kədərlisi də odur ki, bunu eşidənlər də heç bir reaksiya vermir, hərə üzünü bir tərəfə tutub, özünü eşitməzliyə vurur.

Bütün bunlar yolverilməz və qəbuledilməzdir.

Biz millətimizi, milliyyətimizi sevməliyik...

Ən azı həmin irlandiyalı qadın kimi...

Kərim Kərimli